View more documents from Αντώνης Ζαΐρης

Εξαιτίας της κρίσης που βιώνουμε όλοι καθημερινά γίνεται όλο και εντονότερη μια συζήτηση στην ελληνική κοινωνία αναφορικά με το νέο αναπτυξιακό πρότυπο που πρόκειται να επικρατήσει.

Το αίτημα αυτό προβάλλεται από το πολιτικό σύστημα , τις ηγεσίες των κομμάτων ,τους θεσμικούς φορείς και την κοινωνία των πολιτών.

Το πρώτο ερώτημα που κυριαρχεί  είναι που θέλουμε να πάμε και πότε;

Το δεύτερο είναι ποιές είναι οι προϋποθέσεις ,δηλαδή τα πράγματα εκείνα που πρέπει να γίνουν ώστε να μας οδηγήσουν με ασφάλεια στο στόχο αυτό;

Και το τρίτο είναι εαν υπάρχει η απαραίτητη πολιτική βούληση.

Πρώτα απ όλα βέβαια πρέπει να ασχοληθούμε με τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, που αναδεικνύονται μέσα από αυτή την ύφεση, όπως:

Ακατανόητη η μη πιστευτή  δυσφορία που εξέφρασε  μέρος του πολιτικού- κομματικού συστήματος, δηλαδή εν ενεργεία Βουλευτές, πρώην και νυν εθνοσωτήρες υπουργοί για την δικαιολογημένη αγανάκτηση μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας που απειλείται με τα πρόσφατα άδικα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής , όπως αυτή εκφράστηκε απέναντι στον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα της χώρας ή στους κατά τόπους εκπροσώπους της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης.

Το δυσάρεστο είναι ότι η αντίδραση αυτή συνέπεσε με τη σημαντικότερη επέτειο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας της εορτής της 28ης Οκτωβρίου 1940 που είχε , αντίθετα με ότι συμβαίνει σήμερα , να επιδείξει πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες με περγαμηνές τόλμης και ηρωισμού, δύναμης και Πατριωτικής Αρετής αλλά και απέναντι σε έναν λαό που με αυτοθυσία πολεμούσε συσπειρωμένος  σ ένα κοινό στόχο : την αποτίναξη από το ζυγό του κατακτητή……